Tijdelijke parkeerverboden: hoe een inwoner het weet voordat de takelwagen komt
De stad geeft een vergunning af, de aannemer plaatst een bord, de auto wordt weggesleept. De stad wist al die tijd van het verbod. Zo komt die informatie bij de ene persoon die haar nodig heeft.
Tomislav Krnic
Oprichter van het smart-cityproject CityX · 3 min. leestijd
Een auto staat voor het huis van de eigenaar, zoals elke dag. Een nutsbedrijf krijgt een vergunning voor werken en plaatst een tijdelijk parkeerverbodsbord. Vanaf een bepaalde ochtend wordt een auto die er nog staat weggesleept. De eigenaar ontdekt het verbod pas als hij de lege plek ziet.
Niemand heeft iets fout gedaan. De stad gaf de vergunning af volgens de regels en de aannemer plaatste het bord op tijd. Het probleem is dat de informatie nooit bij de enige persoon kwam die ze nodig had.
De informatie bestaat, ze verspreidt zich alleen niet
Wanneer een stad een tijdelijk parkeerverbod toekent, voor wegenwerken, een bouwplaats of een werk van een nutsbedrijf, kent ze het exacte stuk van de straat en de exacte periode. Niets daarvan is geheim.
Maar een bord aan een paal is niet hetzelfde als op de hoogte gebracht worden, en niemand leest alle vergunningen van de stad door. Een inwoner zoekt geen vergunningen. Hij heeft één vraag: kan ik mijn auto morgen hier laten staan?
Eén vraag, één antwoord
De dienst Mijn straat in de CityX-app beantwoordt precies die vraag. Een inwoner geeft zijn adres één keer in. Vanaf dan toont het startscherm wat er in de buurt van zijn huis geldt.
Als er niets is, zegt de tegel dat rustig en kan de inwoner zich geen zorgen meer maken. Als er een verbod is, ziet hij hoe ver het van hem af ligt en hoe lang het duurt.
Het verbod wordt getoond zoals het er op straat uitziet: als het verkeersbord, met het onderbord met de data eronder. Een inwoner herkent het bord op de telefoon nog voor hij een woord leest, en herkent het daarna ook op straat.
De avond ervoor, niet de ochtend erna
Het belangrijkste is niet de kaart maar het moment. De avond voordat een verbod ingaat, krijgt de inwoner een melding op zijn telefoon, met een hele avond om de auto te verzetten.
De melding gaat alleen naar de mensen die vlak bij het verbod wonen. Niemand krijgt bericht over straten die niet de zijne zijn, dus als de telefoon zich laat horen, loont het de moeite om te luisteren.
Dezelfde dienst onthoudt ook waar de auto elders in de stad geparkeerd staat, in de buurt van het werk of voor het huis van een vriend, zodat de waarschuwing ook daar werkt.
Wat er nodig is
Maar één ding: de vergunningen die de stad al afgeeft, met de straat en de data van elk verbod. Het personeel blijft vergunningen afgeven zoals voorheen, en elke vergunning bereikt nu ook de mensen die in die straat wonen, de avond voordat ze ingaat.
Daarom beginnen we niet met een lijst van functies, maar met één probleem. Tijdelijke parkeerverboden zijn een goede plek om te starten: een klein probleem voor de stad, een groot probleem voor de inwoner wiens auto weggesleept werd, en een probleem dat de stad kan oplossen met wat ze al weet.