Πώς ακούει μια πόλη τι θέλουν οι πολίτες της; Μια δημοσκόπηση, μια πρόταση και μια ψηφοφορία

Η πόλη θέλει να ανακαινίσει μια πλατεία και πρέπει να επιλέξει: περισσότερο πράσινο και παγκάκια, παιδική χαρά ή ποδηλατόδρομο με σταθμούς ποδηλάτων. Θα μπορούσε να διεξαγάγει δημόσια διαβούλευση, να βάλει μια ανακοίνωση στον ιστότοπό της και να περιμένει. Θα απαντούσαν οι ίδιοι λίγοι άνθρωποι, όπως πάντα.

Οι περισσότεροι πολίτες έχουν γνώμη. Αυτό που τους λείπει είναι ένας απλός τρόπος να τη δώσουν και ένα σημάδι ότι κάποιος ακούει.

Η πόλη ρωτά, οι πολίτες απαντούν

Η υπηρεσία «Δημοσκοπήσεις της πόλης» βάζει την τρέχουσα ερώτηση της πόλης στα κινητά των πολιτών. Ο πολίτης διαλέγει μία από λίγες απαντήσεις και ψηφίζει: μία ψήφος ανά άτομο, και η ψήφος δεν συνδέεται ποτέ με όνομα. Η πόλη ορίζει πόσο διαρκεί μια δημοσκόπηση· όταν λήξει, η ψηφοφορία κλείνει και τα αποτελέσματα μένουν.

Οι προηγούμενες δημοσκοπήσεις μένουν σε αρχείο με τα αποτελέσματά τους, ώστε ο καθένας να βλέπει τι έχει ρωτήσει η πόλη στο παρελθόν.

Κάθε νέα δημοσκόπηση ανοίγει επίσης μια συζήτηση στην κοινότητα της εφαρμογής, όπου οι πολίτες μπορούν να πουν γιατί ψήφισαν όπως ψήφισαν. Τα ποσοστά λένε στην πόλη τι προτιμούν οι άνθρωποι. Η συζήτηση είναι συχνά το σημείο όπου μαθαίνει το γιατί.

Οι πολίτες προτείνουν, η πόλη αποφασίζει

Η δεύτερη υπηρεσία αντιστρέφει την κατεύθυνση. Με τις «Προτάσεις προϋπολογισμού» ο πολίτης προτείνει σε τι θα έπρεπε να δαπανήσει η πόλη μέρος του προϋπολογισμού της. Μια πρόταση έχει τίτλο, σύντομη εξήγηση, έναν τομέα όπως δρόμοι ή πάρκα, ένα εκτιμώμενο ποσό και, αν το επιθυμεί ο συγγραφέας, τι να περικοπεί για να χρηματοδοτηθεί.

Μια πρόταση δεν γίνεται αμέσως δημόσια. Η πόλη την εξετάζει πρώτα και την τοποθετεί στη δημόσια λίστα χωρίς το όνομα του συγγραφέα· μέχρι τότε τη βλέπει μόνο ο συγγραφέας, στις «Προτάσεις μου». Όταν η πόλη τη δημοσιοποιήσει ή την απορρίψει, ο συγγραφέας λαμβάνει ειδοποίηση και μπορεί πάντα να δει σε ποιο στάδιο βρίσκεται η πρόταση: ελήφθη, δημόσια ή μη αποδεκτή.

Μόλις μια πρόταση γίνει δημόσια, οι άλλοι πολίτες ψηφίζουν υπέρ ή κατά, και η λίστα ταξινομείται με βάση το ισοζύγιο των ψήφων. Η πόλη βλέπει ποιες προτάσεις απασχολούν τους πολίτες της, και γιατί, στη συζήτηση κάτω από καθεμία.

Για πολλούς πολίτες είναι η πρώτη φορά που η πόλη ρωτά αντί να ανακοινώνει. Όποιος έχει ψηφίσει μία φορά ψηφίζει ξανά, και ίσως μια μέρα προτείνει κάτι ο ίδιος.

Τι χρειάζεται

Μια ερώτηση που η πόλη θέλει πραγματικά να απαντηθεί και κάποιος στο δημαρχείο που εξετάζει τις προτάσεις. Η πόλη γράφει τις δικές της δημοσκοπήσεις και αποφασίζει η ίδια για τις προτάσεις· δεν υπάρχει τίποτα να εγκαταστήσει ή να χτίσει.

Το σημαντικότερο μέρος είναι η απάντηση. Μια πόλη που ρωτά πρέπει να δείχνει τι έκανε με τις απαντήσεις: ποια πρόταση μπήκε στον προϋπολογισμό, τι απέγινε η πλατεία. Αυτό κάνει τους ανθρώπους να ψηφίσουν και την επόμενη φορά.